ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ

  Τα προτρέτα φαγιούμ ήταν προσωπογραφίες τις οποίες φιλοτέχνησαν Έλληνες ζωγράφοι από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα της ύστερης ελληνιστικής παράδοσης. Πήραν την ονομασία τους από την πόλη Φαγιούμ της Αιγύπτου στην οποία ανακαλύφθηκαν τα περισσότερα από αυτά και αποτελούν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ της Αρχαίας Ελληνικής και Βυζαντινής τέχνης. Τα πορτρέτα Φαγιούμ ήταν προορισμένα για ταφική χρήση. Κάποια από αυτά ζωγραφίζονταν μετά τον θάνατο κάποιου , ενώ τα περισσότερα ήταν ζωγραφισμένα από πριν και έμεναν κρεμασμένα στο΄ σπίτι μέχρι την στιγμή που θα χρειαζόταν να τοποθετηθούν στην μούμια. Οι ζωγράφοι τα επεξεργαζόταν είτε με την τεχνική της εγκαυστικής είτε με την τεχνική της αυγοτέμπερας. Όταν για διάφορους λόγους (θρησκευτικούς , πολιτικούς) οι μετακινήσεις των πληθυσμών ήταν αναγκαστικές ,τότε δεν είχαν την δυνατότητα να μεταφέρουν τις μούμιες μαζί τους και αποκολλούσαν και έπαιρναν μαζί τους τα ταφικά πορτρέτα . Αυτή η κίνηση ήταν η απαρχή της δημιουργίας των ...

  Στη δεκαετία του 1880 πλήθος από πανέμορφα πορτρέτα εμφανίσθηκαν στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προέλευση τους προέρχονταν από το Φαγιούμ, μία περιοχή της Αιγύπτου. Από αυτά ένα μεγάλο μέρος βρισκόταν στα χέρια του αυστριακού εμπόρου έργων τέχνης και αρχαιοτήτων Theodor Graf, ενώ περισσότερα στοιχεία είναι εκείνα που έφερε στο φως ο αρχαιολόγος W.M.Flinders Petrie. Το Φαγιούμ είναι μια πλούσια σε βλάστηση κοιλάδα, 60 χιλιόμετρα νότια από από το Κάιρο, στην δυτική όχθη του Νείλου, όπου Έλληνες και εξελληνισμένοι κάτοικοι της περιοχής έθαβαν τους νεκρούς τους.  Τους τρείς πρώτους αιώνες μ,Χ, όχι μόνο στο Φαγιούμ αλλά και σε άλλες περιοχές της ρωμαίικής  Αιγύπτου. , οι νεκροί ταριχεύονταν, και στις μούμιες τους, στο ύψος του προσώπου, προστίθενταν προσωπογραφίες, ζωγραφισμένες σε ξύλο ή στο πανί του σάβανου.  Ο εικονιζόμενος ή  η εικονιζόμενη έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική διότι αυτό ανταποκρίνονταν έμμεσα στην πεποίθηση των αρχαίων Αιγ...

  Αυτό που μου έκανε εντύπωση σ΄αυτή την εικόνα είναι η χρωματική της αρμονία . Πρόκειται για μια εικόνα τέμπλου. Το χρώμα της γήινής   ώχρας κυριαρχεί σε όλο το έργο. Η επιλογή αυτή μας  αποδίδει την αίσθηση της ηλιοκαμένης γης της ερήμου. (Χώρος όπου ασκήτευσε ο Άγιος)  Πρόσεξε την λιτότητα των χρωμάτων Με το ίδιο χρώμα (όμπρα ωμή) σχεδιάστηκε το ιμάτιο του προδρόμου και τα γύρω βουνά. Με το ίδιο χρώμα (λάκα και απόχρωση της) σχεδιάστηκε η μηλωτή του προδρόμου ,το "αναπετάριν" που ανεμίζει κάτω από το δεξί χέρι, καθώς και στον κάνθαρο που έχει μέσα το κομμένο κεφάλι . Το ίδιο χρώμα υπάρχει και στο πάνω μέρος του ουρανού. Το κάτω μέρος του ουρανού είναι μια παραφωνία στο όλο  έργο. Είναι μια προσπάθεια απομίμησης του ίδιου χρώματος με αυτό το πράσινο των δένδρων. Όμως είναι ξένο προς την οργανωμένη σύνθεση που υπάρχει στην εικόνα. Λογικά πρέπει να είναι μια ατυχής νεότερη επιζωγράφιση  Δείτε Λεπτομέρεια της εικόνας Πληροφορίες από Βικιπαίδεια και ¨Η τ...